Ontstaan van de PABAN

Huisvesting in kampen

De ex-KNIL militairen en hun families van in totaal 12.500 personen kwamen in 1951 in Nederland aan. De Nederlandse overheid alsook de Molukkers, gingen er vanuit dat hun verblijf van korte duur zou zijn. Het beleid richtte zich op het bijeenhouden van de groep. Dit kwam tot uiting in 'geconcentreerde huisvesting' in vijftig over het land verspreide woonoorden, waaronder de voormalige concentratiekampen in Westerbork en Vught die respectievelijk omgedoopt werden tot Schattenberg en kamp Lunetten.

Zo heeft een proportioneel deel van de ex-KNIL militairen en hun gezinnen die oorspronkelijk afkomstig zijn van het dorp Ullath, gelegen op het eiland Saparua, zich ook in deze woonoorden gevestigd.

Ontstaan van de PABAN

Meteen na huisvesting in beide reeds genoemde woonoorden hebben de 'Ullathnesen' zich om diverse redenen georganiseerd. Een landelijke actie die  vanuit Schattenberg is gestart om de kerk van Ullath te voorzien van 'Avondmaalgerei' heeft haar weerklank en navolging gevonden in andere woonoorden waar ook 'Ullathnesen' gevestigd zijn. Mede op aandrang van deze mensen zijn de twee organisaties uit Schattenberg en Lunetten op 19 februari 1955 samengevoegd tot een landelijke negorijvereniging onder de naam Persatuan Anak-anak Beilohy Amalatu di Nederland (PABAN), een vereniging van nazaten van Beilohy Amalatu in Nederland.

De huidige populatie van de PABAN bestaat niet alleen uit Ullathnesen van origine maar ook zij die door  huwelijk banden hebben met het dorp Ullath.

 

Het doel van PABAN

Deze dorpsvereniging of perkumpulan heeft zich een aantal zaken ten doel gesteld namelijk:

  • Het zorgdragen voor de eenheid van en verbondenheid tussen hen
    die afkomstig zijn van het dorp Ullath alsook met de pela's en adik-
    kakaks, een op genealogische banden gebaseerd systeem van
    bondgenootschappen en broeder-zusterrelaties.
  • Het conserveren en uitdragen of overdragen aan jongeren van de
    oorspronkelijke culturele erfgoederen alsook de adat-istiadat
    (ongeschreven gewoonterecht dat de traditionele maatschappelijke
    relaties regelt; een totaal van alle zeden, gewoonten en overleveringen)
  • Het wijzen van leden c.q. nazaten op en / of het onderwerpen aan het
    gedachtegoed en de daaruit vloeiende leefregels en als zodanig als
    bewaker c.q. behoeder hiervan in Nederland op te treden.